De Microplus boten zijn gebouwd door de Engelse firma Chrisidon Marine ltd. De fabriek stond in het plaatsje Pinvin in het graafschap Worcestershire. De fabricage werd begin jaren '80 stopgezet en de firma werd overgenomen door Shetland Boats. Mede daardoor is er op het internet helaas zeer weinig informatie beschikbaar over de Microplus boten serie. Er zijn diverse personen die geprobeerd hebben een Microplus website op te bouwen maar zagen daar meestal snel weer van af in verband met het ontbreken van voldoende info.

Er zijn door Chrisidon diverse types in de Microplus serie gebouwd.
Aangezien het al een hele klus was om voor ons schip, type '561', de benodige gegevens op te sporen heb ik besloten om een gedetaileerd overzicht van alle overige types achterwege te laten en mezelf puur te richten op de beschikbare informatie omtrent de 561.

De aankoop van ons scheepje

In mijn jonge jaren ben ik geinfecteerd met het vaarvirus door mijn grootouders die een stalen ten Broeke kruiser hadden. Ik heb altijd al met de gedachte rondgelopen dat ik later zelf ook een boot zou aanschaffen om te kunnen genieten van de rust en de ruimte op het water. Na enige jaren rondsurfen op de welbekende particuliere verkoopsites vonden we bij een watersportbedrijf in Wildervank het bootje waarvan ik dacht 'dat moet hem zijn, de ideale boot om mee te beginnen". Het schip voldeed aan de criteria die toendertijd gesteld waren: circa 6 á 7 meter in lengte, gebouwd uit polyester, minimaal 2 slaapplaatsen, seperate zitmogelijkheid, aparte toiletruimte en een kookgelegenheid. We gingen een kijkje nemen en kwamen tot de ontdekking dat de Microplus een behoorlijke kajuit en kuip heeft, iets dat je aan de buitenkant niet zou verwachten. Tevens waren het vereiste keukenblokje en een toiletruimte aanwezig. De kleurstelling was dan wel niet geheel naar onze smaak maar dat kunnen we natuurlijk altijd aanpassen.
Er werd een proefvaart gemaakt en het scheepje bleek aangenaam te handelen, het stuur ging wel wat zwaar maar dat was op te lossen door een nieuwe monokabel te installeren. Onderweg naar huis raakten we niet uitgepraat over de 'Zuidenwind' (de toenmalige naam) en nog voor het oprijden van de aflsluitdijk hadden we het bedrijf opgebeld dat we graag tot aankoop wilden overgaan. De aankoop werd besloten op zaterdag en het bedrijf kon voor wegtransport zorgen van Winschoten naar Zaanstad omdat de afstand over het water voor ons als onervaren schippers toch wel een beetje heftig was.
De boot werd op donderdag in de ochtend per trailer naar de Zaanstreek gereden en na het te water hijsen en de nodige financiele handelingen was de boot dan toch echt van ons. De motor werd gestart en we voeren de boot over van de werf naar de haven, een afstand van ongeveer 'n kilometer. We hadden daags ervoor al een box geregeld in jachthaven 't Swaentje in Westknollendam en aangezien onze "eigen" box nog niet vrij was konden we tijdelijk van een andere gebruik maken en het aanleggen in de box vraagt nog wel wat meer oefening bleek zo...

De naam Aquadance werd trouwens tijdens een van de eerste tochtjes bedacht omdat we de boot vrolijk op het "water vonden dansen".

Kenmerken van de Aquadance